(วันเวลาทิ่มแทง ความสดใสแห่งวัยเยาว์)
(ขีดเส้นฝังลึกลงบนความงาม กลืนกินสังขารแห่งธรรมชาติ)
(ต้นกล้าโผล่พ้นดิน ฤาจะรอดคมเคียว)
(ดัดแปลงจากนิยาย "ไทนี่ไทมส์ 1.0" ของกัวจิ้งหมิง)
ถังหว่านหรู เร็วเข้า
ก็รีบอยู่เนี่ย ฉันรีบผละจากธุระมาเลยนะ
กู้หลี่ แน่ใจนะว่าท่าเต้นเธอใช้ได้
ฉันรู้สึกว่ามันแปลกๆ
ไม่เป็นไรอยู่แล้ว
ฉันอ่านหนังสือแฟชั่น มาตั้งแต่สมัยมัธยมต้นแล้ว
เพราะงั้นวางใจหายห่วง
ท่าเต้นฉันเลิศแน่นอน
ลำดับต่อไปเป็นการแสดง ของนักเรียนมัธยมหก
ทีมวัยกระเตาะเสาะหารัก จะมาแสดงเพลง "ออลด์แลงไซน์"
ใครตั้งชื่อทีมให้เนี่ย
ก็ฉันน่ะสิ
ฉันด้วย
(พิธีจบการศึกษา โรงเรียนมัธยมเซี่ยงไฮ้ไทมส์)
(โรงเรียนมัธยมเซี่ยงไฮ้ไทมส์)
พวกเราเคยเดินท่องไป
บนภูผาใหญ่ที่เราจากมา
ยากจนข้นแค้นอุรา
ต้องต่อสู้เพื่อชีวิตที่สุขสบาย
โชคดีที่เรามีกันและกัน
สัมพันธ์ไม่มีวันจางหาย
มิตรภาพที่ไม่เสื่อมคลาย
ตราบชีพมลาย เธอจะยังมีฉัน
มิตรภาพที่ไม่เสื่อมคลาย
ตราบชีพมลาย เธอจะยังมีฉัน
(ประกาศนียบัตรจบการศึกษา)
อย่าเข้าใจผิดล่ะ นี่ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันไม่สวยขนาดนี้
นี่เพื่อนฉัน ชื่อหนานเซียง เรียนเอกจิตรกรรมและประติมากรรม
เกิดมาเพื่อเป็นศิลปิน แถมผิวยังขาวนวลมีออร่า
ทั้งเก่ง ทั้งสวย เป็นไอดอลของฉันเลย
หนานเซียงชอบวาดรูปทิวทัศน์สวยๆ
ทำเอาผู้ชายหลายคนสะดุดตากับความสวย
ครอบครัวเธอไม่ได้ร่ำรวย
การเรียนมหาวิทยาลัยศิลปะ จึงสร้างความขัดสนทางการเงินพอสมควร
ส่วนคนนี้ ก็ยังไม่ใช่ฉันอีกนั่นแหละ
ฉันไม่ได้รวยขนาดนั้น นี่เพื่อนฉัน ชื่อกู้หลี่
อย่างที่เห็น
แม่นี่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
ถ้าฉันไม่รู้จักกู้หลี่มาเป็นสิบปี
ฉันก็คงคิดเหมือนคนอื่นๆ
ที่หมั่นไส้จนอยากขว้าง ซาลาเปาอัดหน้า
จริงๆ ฉันก็เคยทำนะ
แต่จริงๆ แล้ว กู้หลี่ ไม่ได้คิดถึงแต่เรื่องเงิน
นางเรียนเอกสองตัวทางด้าน บัญชีและการเงินระหว่างประเทศ
เรียนรู้การทำธุรกิจด้วยตนเอง จนประสบความสำเร็จ
นางเคยซื้อขายทองเล่นๆ
แต่พักหลังๆ หันมาเล่น เรื่องการเกษตรระหว่างประเทศ
- ส่วนคนนี้ ยิ่งไม่ใช่ฉันใหญ่เลย - หว่านหรู ยังอีก
รีบๆ ตื่นได้แล้ว
นี่ก็เพื่อนฉันอีกคน ชื่อถังหว่านหรู
เป็นนักแบดมินตันตัวสำรองทีมชาติ
แต่ความฝันของนางคือ...
อยากเป็นเซ็กส์ซิมโบล เหมือนมาริลิน มอนโร
อย่างที่เห็นแหละค่ะ
นางนิ่งได้ในสถานการณ์ ที่คนทั่วไปคงกรี๊ดไปแล้ว
แต่กลับนิ่งไม่ได้ตอนที่ควรนิ่ง
เป็นคนแบบนั้นแหละ
ส่วนนี่คือฉันเอง
ไม่ได้สวยเหมือนหนานเซียง ไม่เพียบพร้อมเหมือนกู้หลี่
ไม่นิ่งเหมือนถังหว่านหรู
ฉันชื่อหลินเซียว
เป็นสาวเซี่ยงไฮ้ที่สุดแสนจะ ธรรมดาที่สุดในหมู่เพื่อนแล้ว
แต่เรื่องของพวกเราไม่ธรรมดานะ
พร้อมฟังกันหรือยัง
หลินเซียว อย่าลืมเอานมไปด้วย
รู้แล้วๆ
(ข่าวสารประจำเดือน)
(จำนวนปีที่หายไปของเศรษฐกิจโลก)
วันนี้นายขับรถได้ไหม
ได้
(นิตยสารเอ็มอี)
นั่นไม่ใช่ประเด็น
ฉันไม่อยากมาทะเลาะ เรื่องเงินแค่ 24 หยวนหรอก
ประเด็นคือนิตยสาร "ข่าวสารประจำเดือน" ของคุณ
จัดการเรื่องค่าต่างๆ กับเรื่องภาษีผิดวิธี
ไม่เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม ฉันไม่ได้อยากได้เงิน 24 หยวน
ฉันอยากได้คนที่มีทัศนคติแบบมืออาชีพ
ถ้ายังคิดจะทำแบบนี้อยู่ล่ะก็ ต้องขอโทษด้วยนะ
เพราะนี่คงเป็นครั้งสุดท้าย ที่ฉันจะเขียนให้คุณ
ฮัลโหล
ฮัลโหล อยู่ไหนน่ะ
เซ็นทรัลพลาซา
หนานเซียงกับถังหว่านหรู ไปถึงหรือยัง
เหรอ งั้นฉันจะรีบไปนะ
เช้านี้ทะเลาะกับคนทางโทรศัพท์มา
ปรี๊ดแตกเลย
ไว้ค่อยเล่าให้ฟัง
เป็นนิตยสารเกี่ยวกับการเงิน
แต่ดันคำนวณภาษีผิด
แล้วไม่ยอมรับอีกว่าผิด
ทุเรศสุดๆ
เหมือนนิตยสารสัตว์เลี้ยง เขียนบทความเรื่องเนื้อหมาอบ
สวัสดีๆ
นิตยสารนวลนางรายเดือน
กู้หลี่ เปิดเรียนแล้วนะ ทำอะไรของเธอ
อ่านนิตยสารโป๊เนี่ยนะ
นี่หรูรู่ ดูดีๆ สิ
"ข่าวสารประจำเดือน" ต่างหาก
ขนาดฉันไม่เก่งเรื่องภาษา แต่ก็ไม่อยากเชื่อเลย...
ว่าจะใช้คำว่า "ประจำเดือน" เป็นชื่อนิตยสาร
เห็นแล้วนึกถึงวันนั้นของเดือนเลย
กู้หลี่ ถ้าเธอเอานิตยสารแบบนี้
มาให้นักกีฬาไร้วัฒนธรรมดู
ก็ความผิดเธอเองแหละ
หลินเซียว
นี่เจี่ยนซีกับกู้หยวน
แฟนของฉันกับกู้หลี่
สองคนนี้สนิทกันมาตั้งแต่มัธยม
ตัวติดกันเลยแหละ
เทพบุตรจำแลงสององค์
ออร่าเปล่งประกายเกินกว่า นักเรียนหญิงคนไหนจะเพ่งมองได้
ตลอดชีวิตมัธยมปลายของพวกเรา
ฉัน กู้หลี่ หนานเซียง ถังหว่านหรู
และนักเรียนหญิงทุกคน
ต่างก็วาดรูป ลงสี ดีไซน์ จินตนาการถึงเขาสองคน
แม้แต่เขียนนิยายความรักของสองหนุ่ม
แต่สุดท้ายแล้ว ฉันกับกู้หลี่
ก็ดับฝันอันยาวนานของใครหลายๆ คน
เมื่อเราตัดสินใจคบกับพวกเขา ตอนมัธยมปลาย
เราเลยโดนผู้หญิงทั้งโรงเรียนเขม่น
พวกเราชอบคุยกันมาก
รักกันดี และคุยกันไม่หยุดเลย
- มาช้าจัง - จนถึงปัจจุบัน
เพิ่งลงทะเบียนเสร็จ
ฉันไปช้อปปิ้งมา
เธอนี่มันบ้าจริงๆ
ใครเขาช้อปกันเร็วขนาดนี้ ในวันเปิดเรียนวันแรก
อะไรยะ
ทีเธอยังซื้อซาลาเปาทุกเช้าเลย
ฉันเคยว่าอะไรหรือยัง
อะไรเนี่ย
เป็นอะไร ถูกหวยเหรอ
หลินเซียว เดี๋ยวนี้ข่าวปลอมเยอะนะ
ฉันได้สัมภาษณ์กับเอ็มอี
บ่ายวันนี้
เอ็มอีคืออะไร
นิตยสารที่ศักดิ์สิทธิ์มาก ในหมู่นักเรียนศิลปะ
อย่าเพิ่งดีใจไปนะ ฉันว่าคอนเฟิร์มให้แน่ใจก่อนดีกว่า
เดี๋ยวนี้พวก 18 มงกุฎ ชอบหลอกคนสองประเภท
หนึ่งคือคนแก่
สองคือนักศึกษาโลกสวยอย่างเธอ
พวก 18 มงกุฎรสนิยมดีขนาดนี้เลยเหรอ ดูคุณภาพกระดาษนี่ซะก่อน
พูดถึงเรื่องรสนิยม เธอจะใส่รองเท้าเทนนิสไปจริงๆ เหรอ
ฉันไม่อยากพูดให้เสียเซลฟ์หรอกนะ
แต่ยายที่ขายหมูปิ้ง ใส่รองเท้าเหมือนเธอเปี๊ยบเลย
เลิกพูดข่มคนธรรมดาสามัญได้แล้ว
ฉันต้องอดหลับอดนอนทั้งคืนเลยนะ
กว่าจะซื้อรองเท้ารุ่นลิมิเตด ที่หลินเซียวใส่อยู่ได้
อีกอย่าง เธอก็รู้นี่ว่าฉันใส่ส้นสูงไม่ได้
ก็ต้องรู้อยู่แล้วแหละ
ตอนงานศพย่าฉัน เธอบังคับให้ยัยนี่ใส่ส้นสูง
แล้วเป็นยังไง ยัยนี่เดินสะดุด ทำกาแฟหกรดป้ายหลุมศพย่าฉัน...
อย่ามาเล่าเรื่องผีให้ฉันกลัวนะ
ท่านประธานเหมาบอกว่า อย่าไปเชื่อเรื่องลี้ลับ
ใส่ของฉันไปเถอะ
ฉันสมัครตำแหน่งผู้ช่วยเองนะ
เอาไปเถอะน่า ถ้าไม่ใส่ก็เอาไว้ใช้เป็นอาวุธ
ถ้าเห็นโจรก็เอาฟาดหัวได้
แต่ฉัน...
เอาไป
เจ้าค่ะ
ทำแบบนี้มาตั้งแต่มัธยมแล้ว ไม่เบื่อบ้างเหรอ
ไม่ใช่เรื่องของนาย
เอาล่ะ งั้นไปลงทะเบียนกันก่อน
แล้วไปกินข้าวด้วยกัน แล้วเธอค่อยไปสัมภาษณ์นะ
งั้นพวกฉันไปรอที่โรงอาหารนะ
รีบๆ มาล่ะ
ค่ะ หลินเซียวพูดค่ะ
อ๋อ ถึงแล้วค่ะๆ
(นิตยสารเอ็มอี ที่เป็นคุณ)
ทำงานกับเอ็มอีเหรอคะ
ฉันมาสัมภาษณ์งาน
ใช่
กับสัมภาษณ์เจาะลึก
ผู้เข้าชิงรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรมของปีที่แล้ว
และประวัติย่อของคนที่ได้รางวัล ในช่วงสามปีที่ผ่านมา
โม่เหยียน ปี 2012 โยซา ปี 2010 ส่วนปี 2011...
ปี 2011...
ทูมัส ทรานสเตรอเมอร์
งั้นเอาตามนี้นะ แค่นี้แหละ
ผู้ใช้บริการโปรดทราบ
ลิฟต์ตัวนี้ถูกระงับการใช้งาน
โปรดใช้ลิฟต์ตัวอื่น
ขออภัยในความไม่สะดวกค่ะ
(นิตยสารเอ็มอี ที่เป็นคุณ)
สวัสดีค่ะ สัมภาษณ์งานที่ไหนคะ
ทางนั้นเลยค่ะ
ทางนั้นใช่ไหมคะ ขอบคุณค่ะ
ขอโทษค่ะ
รีบหน่อยได้ไหม
วันหลังตรวจดูก่อนที่จะเอามาส่งนะ
(ที่เป็นคุณ)
ทุกครั้งที่ฉันมองห่านพวกนี้ ฉันมักจะคิดถึงคำว่า...
สง่างาม
สูงส่ง
ฟูฟ่อง
ป่านนี้หว่านหรูซ้อมเสร็จแล้วมั้ง
ทำไมยังไม่มาอีก
(ห้องล็อกเกอร์หญิง)
(ห้องล็อกเกอร์ชาย)
นี่ฉันเข้าห้องผิดใช่ไหม
พูดอะไรของนาย
นายจะโวยวายทำไม
ฉันชื่อเว่ยไห่
โธ่เว้ย
ครั้งแรกในรอบ 22 ปี ที่มีคนเห็นนมฉัน
ฉันตกใจสุดๆ เลย
ทีนี้ทั้งมหาวิทยาลัยคงรู้แล้ว ว่ามีคนเห็นนมเธอ
ทำไมไม่ตะโกนให้ดังอีกล่ะ
ฉันกลัวลุงห้องไปรษณีย์จะไม่ทันฟัง
ข่าวฮ็อตประจำสัปดาห์
แต่ฉันกลัวจริงๆ นะ
พอเหอะน่า
เอ้า
ขอบใจ
ฉันชื่อไคตี้ ผู้ช่วยของคุณหมิง บรรณาธิการบริหารของเอ็มอี
ฉันจะเป็นคนสัมภาษณ์วันนี้
สวัสดีครับ คุณคิตตี้
คุณกงไม่ได้รับสมัครผู้ช่วยเพศชาย
แล้วทำไมส่งอีเมล บอกให้ผมมาสัมภาษณ์ล่ะ
ขอโทษทีเถอะ แต่ตอนที่ฉันส่งอีเมล
ฉันไม่รู้ว่าคนชื่อ "วิเวียน"
จะเป็นผู้ชาย
คราวหน้าใช้ชื่อภาษาจีนนะ คุณหวัง
คนจะได้ไม่เข้าใจผิด
คุณนี่มัน...
พวกที่เหลือ เข้ามาทีละคน
คนแรก เซี่ยวหยาเฟิง
(จุดรอสัมภาษณ์)
ขอกาแฟแก้วหนึ่ง
จะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ไม่ต้องลงไปเองหรอก
ให้ใครในนี้ไปซื้อมาให้ก็ได้
เป็นการทดสอบ
คุณ
ลงไปข้างล่าง แล้วซื้อลาเต้ร้อนใส่น้ำตาลสองมา
ค่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
(ห้องเอ 304)
กลับมาแล้วเหรอ สัมภาษณ์เป็นไงบ้าง
ดูเหมือนจะไม่ค่อยดี
วันเปิดเรียนวันแรกก็จบลงแบบนี้แหละ
ชีวิตผ่านไปในแต่ละวัน
จากวินาที กลายเป็นนาที เป็นชั่วโมง
เหมือนเงาที่ติดตามตัวเรา จนกลายเป็นยุคสมัยที่ยาวนาน
ซึ่งเราเป็นเพียงชีวิตเล็กๆ ที่ไม่มีความสำคัญ
ในเส้นทางกาลเวลา ที่ดูจะไม่มีที่สิ้นสุดนี้
คุณหลินเซียว ฉันชื่อไคตี้ เราพบกันแล้วเมื่อวาน
เราขอเสนอตำแหน่งผู้ช่วยพิเศษ ของบรรณาธิการบริหารให้คุณ
นี่คุณพูดจริงเหรอคะ
คุณหลินเซียว ฉันไม่เคยพูดเล่นในการทำงาน
ตอนเที่ยงฉันต้องออกไปทำธุระ
ฉันอยากให้คุณเริ่มงานเดี๋ยวนี้เลย
หมายถึงตอนนี้เลยเหรอคะ
นาฬิกาฉันยังไม่ทันปลุกเลย
ตอนนี้ฉันล้างหน้าแปรงฟันอยู่ค่ะ
เอาล่ะ ไม่มีเวลาคุยเล่นแล้ว
รีบมาตอนนี้เลย
(นิตยสารเอ็มอี)
สวัสดี หลินเซียว
สวัสดีค่ะ คุณคิตตี้
สวัสดีค่ะ คุณไคตี้
ฟังนะ หลินเซียว อย่างที่ฉันพูดไปเมื่อวาน
หวังว่าเธอจะเข้าใจเป็นอย่างดีว่า
นี่เป็นตำแหน่งที่ต้องทุ่มเทมาก
เธอเป็นผู้ช่วยพิเศษคุณกง ช่วงเสาร์อาทิตย์
ซึ่งหมายความว่า ในวันเสาร์และอาทิตย์
เธอต้องเป็นผู้ช่วยเขาในเรื่องงาน
และเรื่องส่วนตัวอื่นๆ
ส่วนตัวระดับไหนคะ
ทุกระดับ
ต้องนอนด้วยไหมคะเนี่ย
ฝันไปเถอะย่ะ
รับสิ
สวัสดีค่ะ
มีผู้ชายแปลกๆ โทรมา
โวยวายให้ฉันไปซื้อกาแฟให้
แต่ไม่บอกว่าตัวเองเป็นใคร
ซื้อให้ใครเหรอคะ
โทรศัพท์เครื่องสีแดงนี้ เป็นสายพิเศษภายใน
คนเดียวที่โทรมาได้ก็คือเขา
ใครคะ
เจ้านายหล่อนไง
ที่นี่ไม่มีใครเรียกชื่อเขาเลยเหรอคะ
เหมือนโวลเดอมอร์สินะคะ
เรียกว่า "คนที่คุณก็รู้ว่าใคร" ด้วยหรือเปล่าคะ
เธอมีเวลาซื้อกาแฟห้านาที
แล้วก็เอานี่ไปอ่าน และจำให้ได้อย่างเร็วที่สุด
เธอต้องจำให้ได้ทุกตัวอักษร
จำให้แม่นกว่าวันเกิด ราศีเกิด กรุ๊ปเลือดของแฟน
หรือวันนั้นของเดือนอีกนะ
แต่ประจำเดือนฉันมาไม่ปกตินะคะ
ข้อหนึ่ง
เขากลัวเชื้อโรคขั้นรุนแรง และเกลียดการใช้กุญแจ
หลังจากใช้กุญแจ เขาจะล้างมือหลายรอบและฆ่าเชื้อ
ข้อสอง
เขาชอบสะสมแก้วหลายๆ แบบ
แก้วกาแฟ แก้วชาผลไม้ แก้วชาจีน แก้วน้ำ แก้วน้ำผลไม้
ส่วนประกอบทางโภชนาการไม่เหมือนกัน
อย่าใช้ผิดแก้วล่ะ
ข้อสาม
เขาเกลียดปลาเข้ากระดูกดำ
ปลาไม่ดียังไง ปลากำลังมาแรงเลยนะ
ฉันว่าตอนเด็กๆ ตานั่นต้องเคยโดนปลากัดแน่เลย
เขาไม่กินปลา แค่เห็นปลายังไม่ได้เลย
ข้อสี่
ตอนที่ส่งอีเมลหรือข้อความหาเขา
ห้ามใช้เครื่องหมายตกใจเด็ดขาด
ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร ก็ต้องทำตัวให้ดูสงบเสงี่ยมเข้าไว้
ทำทุกอย่างให้เหมือนหุ่นยนต์
(นิตยสารเอ็มอี ที่เป็นคุณ)
ค่ะ คุณกง
หลินเซียว ฉันกำลังไปสนามบิน
แบตมือถือฉันจะหมดแล้ว ฉันลืมเอาที่ชาร์จมา
ให้คนเอาที่ชาร์จไปให้ฉัน
ที่ห้องในโรงแรมที่ปักกิ่งด้วย
คุณกงคะ คือ เรื่องมือถือ...
พี่ไคตี้ รู้ไหมคะว่าคุณกง ใช้มือถือรุ่นอะไร
ฉันรู้จักมือถือเขาทุกรุ่นแหละ
แต่ไม่รู้วันนี้เอาเครื่องไหนไป
บ้านเขาก็พิลึกพอๆ กับเขาเลย เชื่อไหม
เขาสร้างเรือนกระจก ในย่านศูนย์กลางธุรกิจ
ที่แค่จะปลูกต้นไม้สักต้นยังยากเลย
สวัสดีค่ะ คุณกงหมิง อยู่เลขที่ไหนเหรอคะ
เลขที่อะไร มีแค่เลขที่เดียวเท่านั้น
ทั้งตึกนี่คือที่อยู่ของคุณกงหมิง
ฉันเอาเอกสารมาให้คุณกงหมิงค่ะ
ขอประทานโทษ
ไม่มีใครเข้าไปได้โดยไม่ได้รับอนุญาต
โธ่ อาเฮียอาจจะไม่รู้จักฉันนะ
แต่ฉันเป็นผู้ช่วยคนใหม่ของคุณกง
ตอนนี้คุณกงหมิงประชุมอยู่ รับโทรศัพท์ไม่ได้
หยวนๆ ให้ฉันเข้าไปหน่อยเถอะนะ
สาวน้อย พูดธรรมดาๆ เถอะ
อย่าทำแอ๊บเหมือนหยางมี่เลย
ฉันเกลียดเสียงแอ๊บแบบนั้นที่สุด
ตกลงจะให้ฉันเข้าไหม
นี่ ลิฟต์ล่ะ
เขาเป็นปีศาจเหรอ บ้านอยู่ในม่านน้ำตกหรือไง
เปล่า อยู่บนยอดเขาไท่ต่างหาก
ทั้งเดือนเลย
ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ใน ศูนย์ฝึกสายลับนานาชาติ
ต้องออกศึกทุกวัน
น้ำนี่ดูเหมือนแชมเปญมากเลยนะ
มีฟองอากาศด้วย
ฉันรู้สึกกระทั่งว่า
ถ้าคุณกงหมิงบอกให้ฉัน ไปซื้อระเบิดนิวเคลียร์มาจากรัสเซีย
ฉันคงเดินออกจากออฟฟิศ อย่างไม่กลัวแม้แต่น้อย
แล้วเอาระเบิดปรมาณู มาที่ออฟฟิศในวันรุ่งขึ้น
และวางบนโต๊ะเขาอย่างใจเย็น
- นี่ผู้ช่วยผม ไคตี้ - สวัสดีค่ะ
ฉันกับพี่ไคตี้ก็เหมือนสายลับสาวสวย
ที่เดินเคียงข้างสายลับ 007
กระโดดข้ามกำแพง ขึ้นเขาลงห้วย
เอามาอีกแก้ว
สวัสดีครับ คุณหลินเซียว นี่เอกสารของคุณกงครับ
อ๋อ ค่ะ
ซิปไม่ได้รูดแน่ะ
พี่ไคตี้ เอกสาร
แต่สายลับสาวสวยก็ทำพลาดได้เหมือนกัน
แถมยังพาคนอื่นซวยไปด้วย
ทำไมกลับดึกนักล่ะ กี่โมงกี่ยามเข้าไปแล้ว
เธอก็ยังไม่นอนเหมือนกันน่ะแหละ
เย็บผ้าอยู่เหรอ
วิชาเลือกตัดเย็บเสื้อผ้า คงใช้เงินเยอะน่าดูสิท่า
ฉันคงต้องไปวาดรูปหาเงิน ตามถนนบ่อยขึ้นอีก
ชุดเธอดู...
มาช่วยฉันหน่อยเร็ว
วันนี้ฉันขายหน้ามาก ดูสิ
ไปเปลี่ยนชุดเถอะ
หลินเซียว ฉันว่ามันไม่ค่อยเหมาะกับเธอนะ
ใช่
มา เดี๋ยวฉันช่วยเลือก
โอเค
ไม่มีปัญหาค่ะ พี่ไคตี้ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้
ส่งข้อความมาได้เลยค่ะ ว่าจะเอาเน็กไทแบบไหน ยี่ห้ออะไร
ไปก่อนนะ
โอ้โฮ
ไม่เลวนี่เธอ
หลินเซียว
เอาเน็กไทมาหรือเปล่า
อยู่นี่ค่ะ
ลงมาสิ
ดีมาก
คนนั้นใครเหรอคะ
ไม่ได้อ่านนิตยสารทุกฉบับหรอกเหรอ
คอลัมนิสต์ของเอ็มอี ชื่อโจวฉงกวง
ดังมากในช่วงสองปีที่ผ่านมา
เนี่ยเหรอโจวฉงกวง
ตัวจริงหล่อกว่าตั้งเยอะ
ตื่นย่ะ
อย่าโดนหน้าใสซื่อนั่นหลอกเชียวนะ
เธอเคยเห็น
นักเขียนที่ใช้ข้ออ้างเบาหวาน กับนิ่วในถุงน้ำดี
มาหลอกให้กองบรรณาธิการ ยืดเวลาส่งคอลัมน์ไหมล่ะ
ใครคือผู้โชคร้ายที่ต้องเร่งต้นฉบับ
ฉันนี่ไง
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะกลายเป็นหน้าที่เธอ
ไปกันเถอะ ต้องเอาเน็กไทไปรีด
เห็นไคตี้บอกว่า คุณรับหน้าที่ตามต้นฉบับผมใช่ไหม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลินเซียว
วันนี้ซิปไม่เป็นไรใช่ไหม
ผมอยากกินลิ้นจี่
นี่มันเดือนตุลา จะไปหาลิ้นจี่ได้ที่ไหนล่ะคะ
บนต้นไม้
ไม่รู้ต่อไปเขาจะเอาอะไรมาอ้าง เลื่อนวันส่งต้นฉบับ
และทรมานฉัน
หยุดคิดเรื่องนั้นได้แล้วน่า
ถ้ามีไวน์ก็ดื่มให้เมา ไม่มีบ้านก็นอนข้างถนน
มีเพลงหนึ่งที่ร้องว่า...
ฉันนอนข้างถนนทั้งวันทั้งคืน
ท่อนต่อไปว่าไงนะ
ลุงถือเงินยื่นมา และพยักหน้าให้ฉัน
ฉันบอกกับลุงว่า "ลุง ไปแล้วนะ
เดี๋ยวนี้ขายของบนถนนแล้วเหรอ"
กู้หลี่
หลินเซียว ฉันกลัว
กู้หลี่ อย่าน่า...
ฉันมาหาหนานเซียง เธอมีปัญหาอะไร
นึกว่าฉันมาหาเธอหรือไง
อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย
เลิกพูดจาแย่ๆ กับกู้หลี่สักที
กู้หลี่
พวกเธอไปกันก่อนเถอะ เดี๋ยวฉัน...
ทำไมเธอต้องยุ่งกับไอ้ทุเรศนี่ด้วย
บ้าไปแล้วเหรอ
ตั้งแต่สมัยมัธยม เธอยังทนทุกข์ไม่พออีกหรือไง
ไม่เกี่ยวกับเธอซะหน่อย
ฉันยังไม่โมโหเท่าเธอเลยนะ
จำเป็นด้วยเหรอ
ไม่เห็นจำเป็นเลย
โดนทิ้งสามหน โดนตบสี่หน
ขนาดไม่ใช่ฉันนะที่โดนทำร้ายหนัก จนต้องเข้าโรงพยาบาล
แล้วโดนไล่ออกจากบ้านน่ะ
หนานเซียง ฉันไม่รู้ด้วยแล้วนะ
ถึงเขาจะทำร้ายเธอจนตาย
เย็นหมดแล้ว
ถ้าไม่อยากกิน เอาไปทิ้งก็ได้
ฉีเฉิง
ต่อไปนี้ไม่ต้องกลับมาแล้วนะ
ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก
หนานเซียงที่ฉันรู้จัก
ทิ้งความสดใสแห่งวัยเยาว์ทั้งหมด
ไปกับคนที่ทำให้เธอเจ็บที่สุด
เธอเคยบอกฉันครั้งหนึ่งว่า...
มันเหมือนกับการตัด...
ส่วนที่ดีที่สุดของชีวิตเธอ...
แล้วเอาไปเย็บติดกับชีวิตของคนอื่น
เขาเป็นคนแรกของเธอในหลายๆ เรื่อง
คนแรกที่จับมือด้วย
คนแรกที่กอด
จูบแรก
หนีออกจากบ้านครั้งแรก
เรื่องราวเหล่านี้ทั้งหมด ผูกติดอยู่กับฉีเฉิง
ฉันไม่โกรธเท่ากู้หลี่
แต่ฉันกลับเห็นใจหนานเซียง
คืนนั้น...
หนานเซียงตัดสินใจ ตัดส่วนนี้ของชีวิตเธอทิ้งไป
ความรักที่ฝังลึกในใจเธอ
ฉันเข้าใจความลังเล และความเจ็บปวดของเธอ
และเข้าใจด้วยว่าความเจ็บปวดทั้งหมด มันมาจากความรัก
ตั้งแต่คืนนั้น...
หนานเซียงก็ไม่เคยพูดถึงฉีเฉิงอีกเลย
ดูเหมือนชีวิตของแต่ละคน จะแก้ไขได้ด้วยตัวมันเอง
เก่งจริงๆ
กู้หยวน มานี่สิ
ขอแนะนำให้รู้จักนะคะ นี่ลูกชายฉัน ชื่อกู้หยวน
ทั้งเก่งทั้งหล่อเลยนะคะ
กู้หยวน นี่หยวนอี้นะ
มาสิ มานั่งทั้งสองคน
ลูกสาวคุณมีแฟนหรือยังคะ
ยังหรอกค่ะ
รอเจอคนที่ใช่อยู่
ลูกชายฉันก็ไม่มีแฟน
จริงเหรอคะ บังเอิญจังเลย
ผมมีแฟนแล้ว
เขาพูดเล่นน่ะค่ะ อย่าถือสาเลย
ดื่มชาเถอะค่ะ
หลินเซียว ขอน้ำเย็นหน่อย
ค่ะ คุณกง
ไปซื้อมาใหม่
นี่ยี่ห้อบริษัทที่ผลิตกับที่อยู่
รีบไปเลย
หลินเซียว
เจี่ยนซี
ขอโทษนะ
ฉันไม่ได้อยากจะรบกวนนาย
แต่เงินฉันไม่พอจริงๆ
ขอโทษนะครับ นั่งตรงนี้ไม่ได้ครับ
เจี่ยนซี ไม่เป็นไรแล้ว จ่ายไปแล้ว
งั้นเดี๋ยวฉันพาเธอไปกินข้าวเย็นนะ
แต่ฉันยังต้องเอาแก้วไปให้คุณกงหมิง
เผื่อเขาต้องการใช้พรุ่งนี้
งั้นฉันไปก่อนนะ
นี่ เจี่ยนซี
บัตรนาย
เก็บไว้เถอะ เผื่อต้องใช้ซื้ออะไรอีก
รหัสก็คือวันเกิดเธอ
คุณกง ขอโทษค่ะ
ฉันเอาแก้วมาคืนน่ะค่ะ
ใบเสร็จล่ะ
ไม่มีค่ะ
ยังไงมันก็ไม่สำคัญ
หรือคุณจะบอกว่า...
ฉันไม่ต้องชดใช้เหรอคะ
เขียนใบเสร็จปลอมๆ มาก็ได้
งั้นฉันไปก่อนนะคะ คุณกง
เดี๋ยว
ฉันซื้อนี่มาเป็นของขวัญให้คน
แต่คงไม่จำเป็นต้องใช้แล้ว
เธอเอาไปก็ได้นะ
นี่เป็นครั้งแรก ที่ฉันเห็นคุณกงหมิง...
ปราศจากเสื้อสูทราคาแพงหรือรถหรู
ดูไม่เหมือนเขาที่ฉันเคยเห็น
ราวกับว่าฉันมองเห็นท้องฟ้า ที่กว้างใหญ่แต่ดูอ้างว้าง
ผ่านหน้าต่างบานเล็กๆ
คนคนนี้
ถ้ามองทะลุผ่านอีโก้ที่ทรงอำนาจ
จะเห็นจิตใจที่อ่อนโยนซ่อนอยู่
เหมือนไฟที่ส่องแสงลอด ผ่านหน้าต่างเขาอยู่นั่นแหละ
โลกที่แสนอ้างว้างและห่างไกล...
อยู่ในจักรวาลที่เงียบสงัด...
ท่ามกลางความมืดมิด ไม่มีที่สิ้นสุด...
กำลังเปล่งแสงสีนวลอยู่เงียบๆ
บอกดีไหมนะ
บอกดีไหม
ฮัลโหล
ก็เพราะรถหนูหยวนอี้เสียไม่ใช่เหรอ
ผู้หญิงกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้มันอันตราย
ให้เขานอนบนเตียงลูกไม่เห็นเป็นไรเลย
ทำไมไม่จัดเตียง ที่ห้องนั่งเล่นให้ล่ะครับ
เสียมารยาทจริงๆ
ให้แขกนอนตรงนั้นได้ยังไง
งั้นผมนอนที่นี่เอง
เขายังไม่ว่าไงเลย ลูกเป็นถึงผู้ชายอกสามศอก
จะแตกตื่นไปทำไม
งั้นเขาอย่าแตกตื่นแล้วกัน
ผมจะไปอาบน้ำ
ขอเตือนอะไรหน่อยนะ
ตั้งแต่นี้ไป เลิกช้อปปิ้งมากขนาดนั้นได้แล้ว
รู้แล้ว
ก็แม่ยกเลิกบัตรผมแล้วนี่
แต่ไม่ต้องห่วงหรอก
ผมไม่อดตายแน่
ฮัลโหล
กู้หยวนอยู่ไหน
อาบน้ำอยู่ค่ะ
คุณเป็นใครครับ
พอใจหรือยัง
เช้านี้ไม่มีเรียนเหรอ
ไม่ค่อยสบายน่ะ
ไม่อยากไปเรียน
(ไม่มีข้อมูลผู้โทร)
หลินเซียว
เป็นอะไรน่ะ รับโทรศัพท์สิ
ฮัลโหล
เจี่ยนซีน่ะ
เขาอยากคุยกับเธอ
ฮัลโหล
หนานเซียง ฉันมีอะไรจะบอกเธอ
ค่อยบอกฉันทีหลัง
หนานเซียง
หลินเซียว
ไม่อยากเชื่อเลย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอ ไม่ใช้แอปทำให้หน้าฉันเล็ก
ถ้ามองดูมหาวิทยาลัยของเรา...
จากข้างบน...
คุณจะเห็นเกมชีวิต...
ที่ทุกคนผลัดกันเป็นฝ่าย ได้เปรียบเสียเปรียบ
ชีวิตเรามีความเป็นไปได้ เป็นร้อยเป็นพัน
ตอนจบอาจเปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นอยู่กับว่าใครเจอใครก่อน
พระเจ้าเล่นเกมเสี่ยงทาย
และจนกว่ากงล้อจะหยุดหมุน
ไม่มีใครรู้หรอกว่าสุดท้าย ใครจะเป็นฝ่ายชนะ
หนานเซียง
อยู่ไหนแล้ว
เธอทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง หลินเซียว
หลินเซียว
- นาย... - หลินเซียว
หลินเซียว นี่ พอแล้ว เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
หลินเซียว อย่าไปนะ
หนานเซียง บอกไปสิ
หลินเซียว
ถ้าฉันเป็นแฟนเธอ ฉันจะตบเธอสักสองที
ไปตบเขาแทนสิ
เมื่อคืนเขานอนกับใครก็ไม่รู้
ฉันเปล่านะ
เจี่ยนซีไม่ได้นอนกับผู้หญิงคนอื่น
กู้หยวนต่างหาก
นี่เธอจะบอกว่า...
เจี่ยนซี คนที่นอนกับเจี่ยนซี คือกู้หยวนเหรอ
หรือเธอจะบอกว่า...
กู้หยวนนอนกับผู้หญิงอีกคนงั้นเหรอ
อ้าว อยู่กันหมดเลยเหรอ
คุยเรื่องอะไรกันอยู่
เป็นอะไรกันน่ะ
ตื่นตูมทำไม
คงอยากจะรีบออกไปจากตรงนี้ ให้เร็วที่สุด
กู้หลี่ ฉันมีอะไรจะบอก
เหรอ
เจี่ยนซีรู้ตอนที่ผู้หญิงคนนั้น รับโทรศัพท์ของเขา
ที่เขาลืมไว้ที่บ้านกู้หยวน
กู้หลี่ เธอน่าจะคุยกับกู้หยวนนะ
ฉันมีอะไรจะบอกเธอ
โรงเรียนห้ามรถเข้าบริเวณหอ
ทำไมคุณถึงขับเข้ามาในนี้
เธอขับเข้ามาไม่ได้ แต่ฉันมาได้
เพราะเราไม่เหมือนกัน
พูดแบบนี้เหรอ...
แม่
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
เลิกคบกับกู้หยวนได้แล้ว
ครอบครัวเราไม่ต้อนรับคนจนๆ อย่างเธอ
หัดดูฐานะตัวเองซะบ้างนะ
ก่อนที่จะเสนอหน้าไปเป็นเพื่อน หรือทำอะไรกับใคร
คุณเองก็หัดดูลูกชายซะบ้างนะคะ
พูดจาสามหาว
แม่
ดูเหมือนลูกฉันจะใช้เงิน ปรนเปรอเธอไปเยอะสินะ
ทั้งตัวที่ฉันใส่อยู่ ไม่ได้ใช้เงินลูกคุณซื้อ
รองเท้าบู้ทที่ลูกคุณใส่อยู่ ฉันก็เป็นคนซื้อ
ผู้หญิงมีการศึกษาอย่างเธอ
ทำไมถึงได้...
พูดจาเหมือนมนุษย์ป้า อย่างแม่ฉันได้ขนาดนี้
อย่าโกรธเลยนะ
ฉันชอบเธอ
ไม่ใช่แค่เพราะเธอมีคนขับรถส่วนตัว
หรือหิ้วกระเป๋าแบรนด์เนม
และไม่ใช่เพราะเธอซื้อรองเท้าบู้ท ราคาแพงให้ฉันแน่นอน
ถึงเธอจะไม่มีเงินสักบาท
ฉันก็จะยังชอบเธอเสมอ
อย่าพูดเป็นเด็กๆ หน่อยเลย
โตสักที
นายคิดว่าของพวกนี้ ไม่มีความหมายอะไรงั้นเหรอ
ฉันจะบอกอะไรให้นะ
รักโดยที่ไม่คิดถึงเรื่องเงินเลย มันก็เหมือนกับกองทราย
ไม่ต้องรอลมพัด แค่เดินไม่กี่ก้าวก็หกกระจายหมดแล้ว
ถ้าฉันเป็นนักเรียนจนๆ
นายจะยังชอบฉันอยู่เหรอ
ชอบสิ
ถ้าฉันเป็นคนจน
เธอจะยังชอบฉันไหม
ว่าไงล่ะ
ฉันเข้าใจแล้ว
นายไม่เข้าใจหรอก
นายก็พูดได้สิ ว่าเงินไม่สำคัญ
หรือถามฉันว่า ถ้านายจน จะยังรักนายอยู่ไหม
นายพูดแบบนี้ได้ เพราะนายไม่เคยจนไงล่ะ
นายรูดบัตรทีเป็นแสน
ใบเสร็จยาวเป็นหางว่าวก็ไม่สน
แค่เพราะอยากซื้อนาฬิกากับเสื้อสวยๆ
ทำตัวเหมือนเป็นผู้ดี แต่จริงๆ ก็คือคุณชายเจ้าสำราญ
เลิกทำเพื่อความสุขของตัวเอง แบบนี้สักที
อ่านเชกสเปียร์มากไปแล้ว
เอาคืนไป
เอาคืนไปให้หมด
หลายปีมาแล้ว...
ที่กู้หลี่กับกู้หยวนเอาแต่ทะเลาะกัน
เป็นคู่ที่ระเบิดลงได้ทุกเมื่อ
แต่เดี๋ยวก็คืนดีกัน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฉันนึกว่าครั้งนี้ก็จะเหมือนทุกครั้ง
แต่...
พวกนี้...
ของที่เธอเคยให้กู้หยวนนี่
(ที่เป็นคุณ)
เป็นอะไรไป
เห็นนั่งเหม่อ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ คุณกง
ลืมบอกไป...
ฉันอยากให้เธอไปทำธุระให้หน่อย
ฉันนึกว่าจะเป็นเหมือนครั้งก่อนๆ
แค่ไปซื้อกาแฟหรือส่งเอกสาร
ไม่เคยนึกเลยว่า...
เขาจะยื่นแผนการ
สำหรับการแข่งขันแฟชั่นดีไซน์ ของเมืองเซี่ยงไฮ้ใหม่
ที่จัดโดยเอ็มอีมาให้
ผู้จัดก็คือมหาวิทยาลัยของฉัน
ตอนนี้ตัวแทนจากมหาวิทยาลัย กำลังรอพบฉันที่ห้องประชุม
พอฉันเปิดประตูห้องประชุมเข้าไป...
ฉันก็เข้าใจ...
เหตุผลที่คุณกงหมิงให้งานฉัน
ไม่ใช่เพราะฉันเก่งกว่าพี่ไคตี้
แต่เพราะ...
สวัสดีค่ะ ฉันเป็นตัวแทน...
นิตยสารเอ็มอีค่ะ
ไหนบอกมาซิ
มอมเหล้าอธิการบดีไปเท่าไร
ทำไมถึงให้เอกบัญชีและการเงิน อย่างเธอ
มาจัดงานแฟชั่นล่ะ
พวกดีไซเนอร์ไปปลูกข้าวหมดหรือไง
เอกการเงินระหว่างประเทศแล้วไงล่ะ
อะไรทำให้เธอคิดว่า ฉันไม่รู้เรื่องแฟชั่น
ก็สองตาฉันนี่ไง
- เป่ายิง... - ฉุบ...
ในวงการแฟชั่น มีใครพูดเรื่องงบได้ด้วยเหรอ
ได้แต่หัวเราะอยู่ในคอแล้วพูดว่า...
"อย่ามาพูดเรื่องเงินแถวนี้
มันตื้นเขินจะตาย ศิลปะประมาณค่าไม่ได้"
ประมาณค่าไม่ได้ ขอทีเถอะ
พอเห็นนักสะสมรวยๆ หรือผู้บริหารบริษัทดังๆ เข้าหน่อย
ก็แปะป้ายราคาไว้บนหน้าผากทันที
เธอว่ามหาวิทยาลัยให้งบพอเหรอ
งบแค่นี้ ค่าระบำพื้นเมือง ที่เถียหลิ่งยังไม่พอเลย
เราถึงต้องมาหาที่จัดงานที่ผู่ตงไง
นี่ฉันเสียสละมากเลยนะ
เธอก็รู้ว่าภูมิแพ้ฉันจะกำเริบ ถ้าออกนอกเมือง
แถมค่าโรมมิ่งที่ผู่ตงยังแพงหูฉี่
สัญญาณก็ห่วยแตก
ขอพูดหน่อยเถอะ ผู่ตงนี่ กลิ่นอย่างกับซีเมนต์
หลินเซียว เธอว่านี่แค่อุบัติเหตุหรือเปล่า
หรือคนที่นี่ตั้งใจจะทำร้ายฉันจริงๆ
กู้หลี่ อย่าคิดมากเลยน่า
เห็นๆ อยู่ว่ามีคนจ้องทำร้ายเธอจริงๆ
เธออยากสร้างเวทีติดกับน้ำ
แล้วให้นางแบบเดินลงมาจากเรือ จริงๆ เหรอ
เพื่อความปลอดภัย ฉันว่าสร้างเวทีในร่มดีกว่า
แต่คุณกงอนุมัติเวทีกลางแจ้งไปแล้ว
นานๆ จะเห็นเขายิ้มได้แบบนั้น
เห็นยากกว่าดาวหางแฮลลีย์อีก
อาจจะไม่มีให้เห็นทุก 76 ปีด้วยซ้ำ
ก็ได้
งั้นมาคุยเรื่องที่นั่งแขกกัน
จัดใหม่มา 17 รอบแล้วนะ
เธอต้องเปลี่ยนรายชื่อวีไอพีไหม เดี๋ยวฉันคอนเฟิร์มกับเธออีกรอบ
ถ้าเปลี่ยนอีกรอบฉันจะฆ่าเธอ
อีกเรื่องหนึ่ง
ผมเธอยุ่งไปหน่อยนะ
กลับมาแล้วเหรอ
หลินเซียว
ฉันมีอะไรจะบอกเธอ
ฉีเฉิงมาง้อเธออีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่ เรื่องแฟชั่นโชว์น่ะ
ฉันอยากรบกวนเธอหน่อย
แต่ฉันไม่อยากเอาเรื่องเงิน
มากระทบความสัมพันธ์เพื่อน
โธ่ หนานเซียง
ความสัมพันธ์ของเรา ก็มีเรื่องเงินอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ
จำได้ไหม ตอนมัธยมปลาย
ฉันกับกู้หลี่ถ่ายรูปเธอ
แล้วเอาไปขายให้รุ่นพี่หน้าสิวเขรอะ
แค่รูปละสามร้อยเอง
แล้วยังตอนที่พวกเรา...
ขายรายงานของกู้หลี่ออนไลน์
แล้วเอาไปซื้อเครื่องทำน้ำร้อน โซลาร์เซลล์แถมยังกำไรอีก จำได้ไหม
งั้นก็ได้
เธอกับกู้หลี่เป็นคนจัดการแข่งขัน แฟชั่นดีไซน์ใช่ไหม
ฉันอยากให้เธอช่วยอะไรอย่างหนึ่ง ขอให้ฉันร่วมแข่งด้วยได้ไหม
แต่การแข่งขันนี้จัดขึ้นสำหรับ นักเรียนสายดีไซน์เสื้อผ้านะ
เธอแค่เรียนเป็นวิชาเลือก จะร่วมแข่งขันได้เหรอ
ฉันรู้ เพราะงี้ฉันถึงถามเธอไง ว่าช่วยอะไรได้หรือเปล่า
เดี๋ยวนะ
แม่ของกู้หยวนเป็นกรรมการพิเศษ ไม่ใช่เหรอ
เราขอให้แม่เขาช่วยก็ได้นี่
ถ้ากู้หลี่รู้ จะไม่ฆ่าเธอเหรอ
ฆ่าแน่
พวกเธอเป็นพวกชอบใช้เส้นสายนี่เอง
มาทำอะไรคะ ยาย
เธอไม่รู้อะไร
ฉันคือเจ้าหญิงย่ะ
หลินเซียวทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ใช่ เมื่อเช้าเลยรีบออกไป
เป็นหงส์อยู่ดีๆ แต่อยากทำตัวเป็นห่าน
หลินเซียวเป็นหงส์หรอกเหรอ
หลินเซียว ไม่เป็นไรแน่นะ
- ขอบคุณมากค่ะ - เชื่อสิ ฉันทำงาน...
กับบริษัทแฟชั่น ฉันรู้เรื่องแฟชั่นอยู่แล้ว
ได้แล้ว
หลินเซียว ขอบคุณมากนะ
จริงเหรอ แต่เย่ฉวนผิงปฏิเสธฉันมานะ
เขาบอกว่าทำไมเหรอ
เพราะสมองเธอโดนประตูหนีบ ใช้งานไม่ได้แล้วไง
ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน
เธอสองคนคงร้องไห้กอดกันกลมไปแล้ว
เธอขอให้เย่ฉวนผิงช่วยเนี่ยนะ
มันไม่ใช่การช่วยยัยนี่เลย
เธอกำลังลดตัวเอง แถมยังดูถูกฉันด้วย
กู้หลี่ อย่าโกรธเลยนะ
ฉันกับหลินเซียวแค่ไม่อยากรบกวนเธอ
ก็เลยตัดสินใจหาวิธีกันเอง
กู้หลี่ ขอบคุณมากนะ
ว่าแต่ เธอทำยังไงเหรอ
ฉันขออาจารย์ซุน ที่รับหน้าที่ตรงนี้อยู่
ใช้แค่การพูดความจริง และใส่อารมณ์ลงไปเล็กน้อย
จริงด้วย กู้หลี่ เธอนี่มีวาทศิลป์จริงๆ เลย
แน่นอนสิ
ใครๆ บนแผ่นดินมังกรนี้
ต่างก็รู้จักวาจาอาบน้ำผื้ง ของกู้หลี่กันทั้งนั้นแหละ
อีกอย่าง อาจารย์ซุนเป็นลุงฉันนะ
สุดท้าย ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่พึ่งกู้หลี่
ทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง
ความพยายามแบบไร้เดียงสา ของเธอนี่น่ารักจริงๆ
หญิงแกร่งอย่างกู้หลี่
ถึงยังไงก็ไม่มีเสน่ห์ ต่อผู้ชายอยู่แล้ว
นายก็คิดว่าฉันเป็นคน ทำอะไรไม่ได้สักอย่างใช่ไหม
ไม่ใช่อย่างนั้น
ใช่สิ ไม่งั้นนายจะขำทำไม
หลินเซียว
ต้องไปทำงานแล้วใช่ไหม งั้นแยกกันตรงนี้นะ
ความไร้ประโยชน์ของฉัน มันดูน่ารักมากเลยเหรอ
นี่คือหลินเซียวที่เจี่ยนซีชอบใช่ไหม
ฉันชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้เหรอ
ผ้าสวยจังเลย
ฉันไม่เคยได้ใส่ชุดสวยๆ เลย
งั้นฉันจะตัดให้นะ
ถึงเธอจะตัดชุดให้
ฉันก็ไม่มีโอกาสใส่อยู่ดี
ฉันคงจะใส่ชุดกีฬาไปตลอดชีวิต
เทศกาลคริสต์มาสมาถึง ขณะที่งานแฟชั่นโชว์เริ่มใกล้เข้ามา
เป็นช่วงเวลาที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สวยงามที่สุดก็ว่าได้
ทั้งเมืองประดับไฟสว่างไสว ราวกับแต่งแต้มด้วยทอง
พอถึงช่วงคริสต์มาส ฉันกับกู้หลี่มักจะวุ่น...
กับการเตรียมหาซื้อของขวัญให้แฟน
แต่ปีนี้ เราสองคนมีเป้าหมายใหม่
จัดเสร็จแล้วครับ ไปตรวจดูได้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ไม่เลวนี่
(งานประกาศรางวัลแฟชั่นเซี่ยงไฮ้)
ดีกว่าลูซี่หน่อย
ดีนะ
ดีมาก หลิน
ถ้ามุมนี้ล่ะ เป็นไงบ้าง
ดีแล้ว เงียบหน่อย
- ถ่ายชัดไหม - ชัด
ถ่ายใกล้ๆ สิ
ดูสิ รูปสุดท้าย
ก็โอเค
นี่ พูดมา กู้หลี่ ฉันเหมือนเธอไหม
เช้าขนาดนี้ หัวกระแทกมาหรือไง
ปีใหม่แล้ว ยังจะเพี้ยนอยู่อีก
เรียกตำรวจมาเอาตัวไปซิ
เอาน่าๆ ไม่มีประโยชน์หรอก
ความเพี้ยนมันเป็นเรื่องของจิตใจ
ตำรวจจับไม่ได้หรอก
กู้หลี่ อย่าบอกนะว่า ไม่สังเกตเห็นหว่านหรูแต่งหน้า
ไม่ต้องมาพูดเล่นเลย
จริงเหรอ
ไปเป็นเด็กป๋าตั้งแต่เมื่อไหร่
ป๋าเหรอ
ป๋าต้องเลือกเลี้ยงฉันสิ
จริงด้วย เธอดูเป็นพวก ชอบหว่านเสน่ห์นี่
เอาล่ะ เลิกเผาตัวเองกันได้แล้ว
วันนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟ
เมื่อก่อนเรามักใช้เวลาอยู่กับแฟน แต่ปีนี้...
ปีนี้เหลือยัยนี่คนเดียวที่ยังมีแฟน
เราเลยต้องเปลี่ยน จากดื่มไวน์เป็นดื่มชาแทน
มาดื่มให้กับวันคริสต์มาสกันเถอะ ขอให้เป็นสาวสวยพันปีกันทุกคน
- ดื่ม - ดื่ม
ดื่ม
อาทิตย์ที่แล้ว โจวฉงกวง บอกว่าจะเขียนบทความพิเศษ
และมางานในฐานะแขกวีไอพี
แต่ตอนนี้เธอกลับมาบอกฉันว่า เขายังไม่ได้เขียนบทความ
แถมไม่อยากมาเป็นแขกวีไอพีงั้นเหรอ
สำนักพิมพ์ปิดหกโมงเย็น
ใช้เวลาในการพิมพ์ และพิสูจน์อักษรประมาณสองชั่วโมง
ดังนั้น หลินเซียว นับจากตอนนี้
เธอมีเวลาเจ็ดชั่วโมง ในการเอาต้นฉบับจากฉงกวงมาให้ได้
ถ้าเสร็จไม่ทันเดดไลน์...
ก็ไม่ต้องมาทำงานอีก
(เพนต์เฮาส์บี)
โจวฉงกวง ฉันได้ยินเสียงกดชักโครกนะ
ต้นฉบับเดินได้
ผีตายซาก
บ้านคุณ...
ระเบิดลงเหรอ
ก็ใช่ไง สภาพบ้านเป็นแบบนี้ จะให้ผมมีอารมณ์เขียนได้ไง
แมลงสาบตัวสุดท้าย เพิ่งหนีออกจากบ้านไปเมื่อวาน
คำสุดท้ายที่มันทิ้งไว้คือ...
"ทนไม่ไหวแล้วโว้ย"
เอางี้ไหม
ถ้าคุณส่งต้นฉบับ
ฉันสัญญาว่าจะช่วยทำความสะอาด
ฉันรู้ทันทีว่าพลาดซะแล้วที่พูดออกไป
เหมือนโดมิโน่ยังไงอย่างนั้นเลย
พอตัวหนึ่งล้ม อีกตัวก็จะล้มตาม
เพื่อที่จะได้ต้นฉบับมา
ฉันต้องยอมทำตามคำขอทุกอย่าง ของโจวฉงกวง
ไม่อยากเขียน ไม่รู้จะเขียนอะไร
โจวฉงกวง ฉันรู้ว่าคุณดังมาก
คนมากมายมาขอให้คุณเขียนให้
คุณสัญญากับเราว่าจะทำงานชิ้นนี้ให้ เพราะงั้นช่วยทำให้เสร็จด้วยเถอะนะ
ฉันก็อยากทำงานฉันให้เสร็จเหมือนกัน
จะมีใครมาทำความสะอาดบ้านคุณให้ แบบนี้บ้าง
แค่พูดว่า "ไม่อยากเขียน"
มันอาจทำให้คนตกงานได้เลยนะคุณ
พอคุณมีอารมณ์อยากจะเขียน คนก็มารอจ้างคุณแล้ว
สำหรับคุณคงไม่สำคัญอะไร แต่สำหรับพวกฉันล่ะ
คนธรรมดาอย่างพวกฉันพยายาม แทบตายเพื่อให้ได้ทำงานในฝัน
แต่กลับถูกคุณทำพังง่ายๆ แบบนี้
กินไอศกรีมไหม
กิน
ทำไมยังอยู่อีก
รอเดี๋ยวนะ
นี่ต้นฉบับที่ผมเคยเขียนไว้
เขียนมือนะ ไม่มีเวลาพิมพ์
ถ้าใช้ได้ก็เอาไป...
เอาค่ะๆ
ขอบคุณนะ
แล้วก็เรื่องวันแถลงข่าวแฟชั่นโชว์
บอกคุณกงหมิงด้วยนะ ว่าผมไม่ไป
ทำไมล่ะคะ
เป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร
เลิกเล่นได้แล้ว
คุณกงคะ
ฉันได้ต้นฉบับมาจากโจวฉงกวงแล้ว
ไม่ต้องแล้ว
ไคตี้เอาฉบับที่รวบรวมเอง ไปที่สำนักพิมพ์แล้ว
มีอะไรอีกไหม
ไม่มีค่ะ
งั้นฉันไปก่อนนะคะ
อือ
อีเมลหมู่ฉบับนี้
คุณกงหมิงเป็นคนส่ง...
เพื่อแทนบทความของฉงกวงที่ขาดหายไป
เขาเขียนบทความเอง เลือกรูปเอง
ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว
คำพูดที่ว่า "เขาชอบเตรียมแผนสองไว้เสมอ"
อยู่ในเอกสารคู่มือ รวมข้อควรปฏิบัติต่อคุณกงหมิง
ในที่สุดฉันก็เข้าใจความหมาย
คุณจะยอมรับผู้หญิงคนนี้ เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่
รับครับ
ค่ะๆ
ค่ะ รับ...
อึดมากเลยนะนาย
หา
อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องบนเตียง
ฉันมีของขวัญมาให้
เปิดสิ
มันแพงไปนะ ฉันรับไม่...
น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากฉัน
ขอบใจนะ หว่านหรู
หว่านหรู
เว่ยไห่
เหยาเหยา มาทำอะไรที่นี่น่ะ
- เมอร์รี่คริสต์มาสจ้ะ เบบี๋ - เมอร์รี่คริสต์มาส
อะไร ของขวัญคริสต์มาสเหรอ
ฉันไม่ได้ซื้ออะไรให้เธอเลย
นี่คือของทั้งหมดที่นายเคยให้ฉัน ฉันเอามาคืน
เรียกฉันออกมาเพราะอย่างนี้หรอกเหรอ
แล้วคิดว่าอะไรล่ะ
เจี่ยนซี
ขอโทษ
ขอโทษนะ เจี่ยนซี
ไม่มีที่นั่งแล้ว
ฉันขอโทษ
เพราะคุณกงหมิง เขาบอกให้ฉันไป...
อย่าพูดชื่อเขาอีก ฉันไม่อยากฟัง
เจี่ยนซี นายไม่เข้าใจหรอก
เอากระเป๋ามา
ทำไมล่ะ
ฉันเข้าใจอะไรผิดหรือไง
นายเข้าใจผิดแล้ว มันไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ
เจี่ยนซี
ถ้าเธอไม่รับ...
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนแล้ว
นี่เป็นเบอร์เดียว
ที่ฉันจำได้ขึ้นใจ
ฮัลโหล
หลินเซียว
ไม่ต้องร้องไห้
มาหาฉันที่ห้องก่อน
โอเค
ฮัลโหล
อือ
(เมอร์รี่คริสต์มาส)
ได้ เดี๋ยวไป
ที่บ้านมีไวน์ไหม
มีเค้กไหม
ฉันอยากกินเต้าหู้เหม็น
รีบหน่อยค่ะ
ถังหว่านหรู
กู้หลี่ๆ ฉันอยากได้ตัวนี้
เซอร์ไพรส์
ไม่อยากเชื่อเลย
คริสต์มาสปีนี้...
หนุ่มโสดสองคนต้องมาฉลองด้วยกัน
คนอกหักสองคน
นายกับหลินเซียวก็เลิกกันเหรอ
พี่ไคตี้
พี่ มีคนมาหา รออยู่ข้างนอก
(ฟิล์มถ่ายรูปโนวาห์)
- สวยจังเลย - หนาวจัง
มานอนกันๆ
สวยจังเลย ขยับไปหน่อยสิ
หนาวๆ
- หนาวจังเลย - จะแข็งตายอยู่แล้ว
วันนี้เราจะดื่มไวน์กู้หลี่ ให้หมดโกดังเลย คอยดู
แน่จริงก็ดื่มไปเลยย่ะ ดื่มเลยๆ
โจวฉงกวงบอกว่ามันเป็นมะเร็งกระเพาะ ไอ้คนขี้จุ๊
กัวจิ้งหมิงเพิ่งบอกว่า เป็นแผลในกระเพาะอาหาร
- แผลในกระเพาะอาหาร - แผลในกระเพาะอาหาร
เว่ยไห่มันดียังไงวะ จะไปตายที่ไหนก็ไป
เอาจริงๆ พวกเธอว่าฉันไม่ดีตรงไหน
ทุกตรงเลย
หาข้อดีไม่ได้
ฉันเกลียดพวกแก
เลิกแกล้งเมาได้แล้ว ถ้าเธอทำชุดเลอะ...
ฉันจะตัดผมเธอมาเย็บชุดใหม่
ยกโทษให้หม่อมฉันด้วยเถอะเพคะ
หนาวจัง
มาเลย พวกหล่อนทั้งสามคน
ห้ามทิ้งฉันไปตลอดชีวิตเลยนะ
ฉันจะเป็นหมากฝรั่ง ที่ติดหนึบอยู่บนผมเธอ
ถ้าจะทิ้งฉัน ก็ต้องตัดฉันออกลูกเดียวแหละ
พวกเราเคยเดินท่องไป
บนภูผาใหญ่ที่เราจากมา
ยากจนข้นแค้นอุรา...
หิมะตกแล้ว
ห่างไกลคำว่าสุขสบาย
โชคดีที่เรามีกันและกัน
สัมพันธ์ไม่มีวันจางหาย
มิตรภาพที่ไม่เสื่อมคลาย
หลินเซียว
รับโทรศัพท์สิ
ฮัลโหล พี่ไคตี้
ไหนบอกว่านัด 11 โมงไงคะ นี่ฟ้ายังไม่สางเลย
ว่าไงนะ
หลินเซียว
เธอน่าจะดูพยากรณ์อากาศ ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอไม่รู้ ว่าจะมีพายุหิมะใหญ่ระดับนี้
พูดอะไรสักอย่างสิ
ขอโทษค่ะ
ให้เซ็ตตามที่ออกแบบไว้ครั้งแรก
ส่วนนี่แผนผังที่นั่ง
ได้ครับ
คุณกง ฝั่งนี้จัดสถานที่ เรียบร้อยแล้วนะคะ
มาได้ทุกเมื่อเลยค่ะ
ฉันเตรียมเวทีสำรองเอาไว้แล้ว
ไคตี้ ไปช่วยจัดสถานที่
หลินเซียว เธออยู่ที่นี่ จัดการที่เหลือให้เสร็จ
บอกให้ทีมงานขนเสื้อผ้า ไปที่เวทีใหม่
แจ้งข่าวให้ดีไซเนอร์ทุกคนทราบ
เสร็จแล้วค่อยไปพบเราที่โน่น
แผนสอง...
(งานประกาศรางวัล แฟชั่นเซี่ยงไฮ้ครั้งที่เจ็ด)
เอากล่องใหญ่ไว้ใกล้ๆ ดีกว่า
กล่องสุดท้ายไว้ตรงนั้นก็ได้
ค่ะ พี่ไคตี้
ฮัลโหล
ฮัลโหล พี่ไคตี้ สัญญาณทางนี้ไม่ค่อยดี
ขนย้ายจวนเสร็จแล้วค่ะ
ฉันมีรายชื่อดีไซเนอร์ ฉันติดต่อได้หมดค่ะ
คุณหลินครับ ขนเสื้อผ้ามาหมดแล้วครับ
งั้นก็ไปกันได้เลย
ได้ค่ะ ฉันกำลังจะไปแล้วค่ะ
เดี๋ยวเจอกันที่งานนะคะ
ว่าไง กู้หลี่
ฉันเจอที่ที่เธอบอกแล้ว
แต่ที่นี่ ใช่แน่เหรอ
ดูไม่เหมือนงานแถลงข่าวเลย
(งานประกาศรางวัล แฟชั่นเซี่ยงไฮ้ครั้งที่เจ็ด)
แล้วเธออยู่ไหน
หลินเซียว
หลินเซียว อย่ามัวแต่เหม่อ
- ขึ้นมา บันไดอยู่ทางโน้น - โอเค
ฮัลโหล ถังหว่านหรู อย่าโวยวายสิ
ฉันเพิ่งเจอหลินเซียว
อยู่ตรงนั้นแหละ เรากำลังไป
หลินเซียว
พี่ไคตี้ล่ะ
เมื่อกี้เห็นแหกปากโวยวาย อยู่ที่เสาน่ะ
พอมองอีกทีก็หายไปแล้ว
ถังหว่านหรูรออยู่ก่อนแล้ว ไปกันเถอะ
ใส่เสื้อแค่นี้ไม่หนาวเหรอเธอ
หนาวไม่กลัว กลัวไม่สวยย่ะ
โอ้โฮ
เวลาแค่นี้ เธอทำเสร็จได้ไงเนี่ย
พูดอะไรของเธอ นี่ฉันเตรียมมานานแล้ว
ฉันว่าคงล่มแน่
ตอนเธอออกไอเดียเวทีข้างแม่น้ำ
ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เธอคงไปยืนร้องไห้ อยู่หน้าคุณกงหมิงแล้ว
หลินเซียว กู้หลี่
ถังหว่านหรู
เป็นอะไร
มีนางแบบเต็มไปหมด ฉันตกใจ
เลิกทำเป็นเล่นได้แล้ว หนานเซียงล่ะ
เพิ่งขึ้นไปเดี๋ยวนี้เอง บอกให้ฉันลงมาพาพวกเธอไป
โอเค เร็วเข้า
กู้หลี่ หลินเซียว
- หนานเซียง - หนานเซียง
ตรงนี้ๆ
พี่ไคตี้
ทำไมมาช้าอย่างนี้
เดี๋ยวแขกวีไอพีจะเข้างานแล้ว รีบๆ ไปเตรียมตัวเร็ว
เออใช่ ฉันต้องไปพาคุณกงหมิงเข้างาน
หลินเซียว บทสุนทรพจน์ อยู่ในกระเป๋าบนนั้น
เอามาให้เขาก่อนขึ้นเวทีนะ
ค่ะๆ
หลินเซียว รีบไปกันเร็ว
หนานเซียง เดี๋ยวเสื้อเธอก็มาถึงแล้ว
โอเคๆ
ถังหว่านหรู ตามฉันมา
เดี๋ยวได้เห็นนางแบบแก้ผ้าแล้ว ฉันอายจังเลยเธอ
จะอายทำไม เธอไม่ใช่คนแก้ผ้า
ฉันแก้ด้วยได้ไหม
แก้ไปสิ จ้างให้ฉันก็ไม่ดูหรอก
ฉันไปเอาเสื้อก่อนนะ เดี๋ยวเจอกัน
- โอเค - โอเค
เดี๋ยวฉันช่วย
เธอน่าจะไปเปลี่ยนชุด ก่อนคุณกงหมิงมานะ
ตอนนี้เหมือนใส่ชุด รอรับซองขาวอยู่เลย
เดี๋ยวฉันไปรอที่ประตู เปลี่ยนชุดแล้วตามมานะ
ไม่ดี ไปเปลี่ยนซะ
อ้าว ผู้ช่วยคนใหม่ ของคุณกงหมิงใช่ไหม
ฉันชื่อหลินเซียว สวัสดีค่ะ
สวัสดีจ้ะ เรียกฉันว่าดอริสก็ได้ ฉันเคยเป็นผู้ช่วยคุณกงหมิง
ฉันเห็นว่าเธอดูเชื่อฟังไคตี้มากเลย เธอสนิทกับเขาเหรอ
เขาคอยดูแลช่วยเหลือฉันค่ะ
เขาก็เคยดูแลฉันมาเหมือนกัน
ดูแลดีจนต้องออกจากเอ็มอีเลยแหละ
คุณกงมาแล้ว
คุณกง เดี๋ยวฉันพาไปที่นั่งนะคะ
คุณเสนอสถานที่นี้ ตอนแรกๆ ที่มาช่วยหลินเซียว
แต่เขาปฏิเสธไปใช่ไหม
คุณไม่ใช่คนเดียวในโลก ที่มีแผนสองหรอกค่ะ
เป็นไปได้ยังไง
สาวน้อย
เธออยากต่อกรกับพวกนั้นเหรอ
เธอยังไม่แกร่งพอ
รู้แล้วๆ
ฉันมากับแม่น่ะ
นี่แฟนใหม่ลูกฉัน ชื่อหยวนอี้
กู้หยวนเคยเล่าเรื่องเธอให้ฟัง
เธอเคยถามฉันนี่ ว่าฉันขับรถ เข้ามหาวิทยาลัยเธอได้ยังไง
เพราะอธิการบดีของเธอ ขอให้ฉันมาเป็นกรรมการไงล่ะ
ในฐานะทีมงาน
ทำไมไม่เชิญเราไปที่นั่งล่ะ
เชิญทางนี้ค่ะ
- ฉงกวง - ฉงกวงมาแล้ว
ทางนี้ค่ะ
ฉงกวงเข้างานแล้ว
นึกว่าจะใส่เสื้อกล้าม รองเท้าแตะมาซะอีก
ทำไม ดูดีมากใช่ไหมล่ะ
แต่งตัวแบบนั้นใครหล่อก็บ้าแล้ว
เห็นนะว่าใส่ขนตาปลอมด้วย
ขนตาจริงต่างหาก
พูดเล่นพอแล้ว คุณไปนั่งแถวที่สี่
ฉันไปก่อนนะ ต้องเอาบทสุนทรพจน์ ไปให้คุณกงหมิง
นึกว่าจะไม่มาแล้วซะอีก หลินเซียวรู้หรือเปล่า
ฉันแทบจำหน้าไม่ได้เลย
ดูโชว์ให้สนุกเถอะ
ไม่ต้องคิดมาก
(คิตตี้ นางงูพิษ)
เกิดอะไรขึ้น
สวัสดีครับ ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
ผมอยากจะขอกล่าวต้อนรับ ทุกคนที่มาร่วมงาน
ประกาศรางวัล แฟชั่นเซี่ยงไฮ้ครั้งที่เจ็ดในวันนี้
เกิดอะไรขึ้นคะ
คุณกงหมิงไม่ได้อ่านตามที่ฉันเขียน
ในฐานะที่ผมได้เห็น...
ผลงานอันน่าทึ่งของคนรุ่นใหม่ กับตาตนเอง
ขอโทษนะคะ ยังมีกล่องเสื้อผ้า เหลืออยู่หรือเปล่า
ไม่มีแล้วครับ เอามาหมดแล้ว
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ผมขอเปิดงาน...
ประกาศรางวัลแฟชั่นเซี่ยงไฮ้ ครั้งที่เจ็ด ณ บัดนี้
ขอบคุณมากนะ
ฉันต้องการบทกล่าวเปิดงาน
ไม่ใช่คำแนะนำตัวเอง
เธอเอานี่ไปให้คุณกง
หลินเซียว
หนานเซียง มาทำอะไรที่นี่ เธอต้องแสดงชุดที่สามนะ
หลินเซียว ชุดฉันหายไปหมดเลย
หมายความว่าไง ชุดหายไป
หลังเวทีก็ไม่มี
หลินเซียว
หมายความว่าไง ชุดหายไป
ชุดฉันยังอยู่ที่เวทีโน้น คนลืมขนมา
เป็นแบบนี้ได้ไง
เมื่อกี้หลินเซียวรีบร้อนออกไป เธอออกไปไหนน่ะ
ไปหาชุดหนานเซียงที่เวทีโน้น
กลับมาไม่ทันแน่เลย
เดี๋ยวจะถึงตาหนานเซียงแล้ว
ฮัลโหล
กู้หลี่ ฉันเจอชุดหนานเซียงแล้ว
แต่เธอต้องถ่วงเวลาไว้ก่อน
หลินเซียวบอกว่าได้เสื้อแล้ว กำลังรีบมา
ฉันจะลองเปลี่ยนคิวดู
ถังหว่านหรู ไปรอหลินเซียวด้านหน้า
รถเข้ามาไม่ได้ เพราะกั้นพื้นที่เอาไว้
ได้
เดี๋ยวฉันไปด้วย ฉันเป็นห่วง แต่ใครจะ...
ฉันไปเอง
ฉันจะไปตามหาไคตี้ แล้วพยายามเลื่อนคิวให้หนานเซียง
ก็ได้
ฉันไปกับเธอนะ
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
ชุดหนานเซียงมีปัญหา ให้เธอขึ้นคนสุดท้ายได้ไหมครับ
ฮัลโหล หลินเซียว อยู่ไหนแล้ว ถึงหรือยัง
อีกนานไหมคะ คุณลุง
คุณครับ รถติดไม่ขยับเลย
เดี๋ยวก็ถึงทางลงทางด่วนแล้วเชียว
ช่วยฉันหน่อยนะคะ ขอร้องล่ะค่ะ
ขอร้องก็ทำให้รถมันหายติดไม่ได้
หลินเซียว
กู้หลี่
หยุดร้องไห้ รีบเอาเสื้อไปเร็ว
เอากล่องใหญ่มา เธอแบกไม่ไหวหรอก
พวกเธอขึ้นมาบนทางด่วนได้ไง
อย่ามัวเสียเวลาพูดมาก เดี๋ยวตำรวจมาก็ไม่ต้องไปกันพอดี
มัวรออะไรอยู่ล่ะ
วิ่ง
เร็วเข้าๆ
ถึงแล้วๆ
- ถึงแล้ว - ถึงแล้ว
รีบเปลี่ยนชุดเร็ว
นางแบบของดีไซเนอร์คนสุดท้าย เพิ่งเดินเสร็จ
ดีไซเนอร์กำลังจบการแสดงแล้ว
รีบแต่งตัวเร็ว
เร็วเข้า
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน กรุณารอสักครู่นะคะ
เราเตรียมโชว์พิเศษมา เพื่อปิดงานวันนี้ค่ะ
แต่ก่อนอื่น...
ก่อนอื่น...
เรามีความยินดีอย่างยิ่ง ที่นักเขียนชื่อดัง คุณโจว...
จะมากล่าวสั้นๆ เกี่ยวกับ โชว์พิเศษในลำดับต่อไปของเราค่ะ
ปรบมือต้อนรับด้วยค่ะ
จะให้พูดอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน
เกลียดที่สุดเลย
ด้วยความยินดีค่ะ
ปิดไฟให้หมด ยกเว้นตรงฉงกวง
ได้ครับ
เราอยู่ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล
ดาวนับล้านและทางช้างเผือก ทอดทอแสงวาวระยิบระยับ
เราเป็นเพียงจุดเล็กๆ
ไม่มีใครรู้ว่าทิศทางของชีวิต จะเปลี่ยนแปลงเมื่อไหร่
จมดิ่งไปในความมืดมิดราวกับหมึกสีดำ
ความผิดหวังฉุดให้จมลึก ลงไปในห้วงอเวจี
ความเจ็บป่วยนำพา ความโศกเศร้าเข้าครอบงำ
ถูกความโกรธเกลียด รุมทึ้งจนขาดเป็นชิ้นๆ
ถูกคนหัวเราะเยาะ
ถูกล้อเลียน
ถูกติฉินนินทา
ถูกเกลียด
ถูกข่มเหง
ถูกทอดทิ้ง
แต่เราก็ยังเก็บซ่อน ความหวังเอาไว้ในใจ
หัวใจที่ไม่มีวันยอมหยุดเต้น
เรายังพยายามอย่างที่สุด ท่ามกลางความสิ้นหวังทั้งปวง
ความมุมานะพยายาม
กลายเป็นแสงสว่าง ท่ามกลางความมืดมิด
โจวฉงกวง
เราทุกคน...
ต่างก็เป็นแสงสว่างจุดเล็กๆ
ตายแล้ว มีอีกสามชุด
หนานเซียงฝากฉันมาบอกพวกเธอ
ว่าเขาเตรียมสามชุดนี้ให้พวกเธอ
แรงบันดาลใจของฉันมาจาก บรรดาผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างฉัน
คนหนึ่งคิดว่า เขาคงเหมาะแค่กับชุดกีฬา
และไม่เคยมีโอกาส ได้ใส่ชุดกระโปรงสวยๆ
คนหนึ่ง ภายนอกดูเป็นคนเย็นชา
แต่จิตใจของเธออบอุ่น จนร้อนเหมือนกับไฟ
ดูสวยสง่าและมีเสน่ห์ ภายใต้ความมั่นใจนั้น
เป็นที่พึ่งให้กับเพื่อนได้เสมอ
บางคนอาจไม่มีความมั่นใจ
แต่ก็ยังมุ่งมั่นพยายาม เพื่อมีอนาคตที่ดี
พวกเขาต่างก็มีความฝันที่สวยงาม และเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆ
บ้างก็ยากจน...
แต่ก็ยังเชื่อว่า...
จะไปถึงฝันได้ ไม่ว่าความเป็นจริง จะโหดร้ายแค่ไหนก็ตาม
สิ่งนี้เองที่ทำให้ทุกคนดูสวยที่สุด
ฉันอยากออกแบบชุดให้กับสาวๆ เหล่านี้
ไม่ว่าจะเป็นคนปกติธรรมดา หรือเป็นคนสวยสง่า
ไม่ว่าจะจนหรือรวย
ฉันหวังว่าพวกเขา จะเห็นตัวตนที่งดงามที่สุด
เด็กคนนี้มีพรสวรรค์มากนะครับ คุณน่าจะให้เขาเซ็นสัญญา
- หนึ่ง สอง สาม - หนึ่ง สอง สาม
ยังดูเด็กกันอยู่เลย
เหมือนสมัยมัธยมปลายเลย
ไม่หรอก
เติบโตขึ้นอย่างสวยงามต่างหากล่ะ
หลินเซียว
พี่ไคตี้
เมื่อกี้ฉันขอโทษด้วยนะคะ
ฉันจะยื่นใบลาออกกับคุณกงพรุ่งนี้
ดี
แต่ก่อนเธอจะลาออก
ฉันอยากปรับความเข้าใจกับเธอหน่อย
ตอนนี้ วิดีโอนี้...
อยู่ในกล่องข้อความ ของคุณกงเรียบร้อยแล้ว
ฉันจะทำเหมือนว่าไม่ได้ยิน เรื่องที่เธอจะลาออกแล้วกันนะ
พี่ไคตี้
ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก
ถ้าอยากจะพูดอะไร
ก็ใส่รองเท้าซะก่อน
คุณกง มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
คุณกง
รอบตัวฉันมีแต่ผู้หญิงใส่ส้นสูง
แต่เธอเป็นคนเดียว ที่ใส่รองเท้าเทนนิส
ฉันได้รู้หลายๆ สิ่งเกี่ยวกับเธอ
ที่ผู้หญิงคนอื่นไม่มี
ฉันคิดว่าสิ่งต่างๆ เหล่านี้ ช่างวิเศษและมีค่ามาก
เจี่ยนซี
คำบรรยายโดย: เพียงพัชร์ น้ำทิพย์